Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015








photo by Gianni Ranati - Il Palloscino Rosco 1957







Τρομερή Ανάγκη



μερικοί άνθρωποι έχουν ανάγκη να
είναι δυστυχισμένοι, σώνει και καλά θα την βρουν τη 
δυστυχία
σε οποιαδήποτε κατάσταση
θα εκμεταλλευτούν κάθε ευκαιρία
να επισημάνουν
ακόμη και το παραμικρό λάθος
την απειροελάχιστη έλλειψη
κι ύστερα θα γεμίσουν από μίσος 
κι εκδικητικότητα

δεν καταλαβαίνουν ότι 
είναι τόσος λίγος 
ο χρόνος
για τον καθένα μας
σ' αυτήν την παράξενη 
ζωή για να προλάβουμε
να ολοκληρωθούμε;

κι ότι το να σπαταλάμε 
τη ζωή μας
έτσι
είναι σχεδόν ασυγχώρητο;
κι ότι 
δεν υπάρχει 
ποτέ 
τρόπος
να ανακτήσουμε
όσα θα 
χαθούν με αυτόν τον τρόπο
για πάντα;



Τσαρλς  Μπουκόφσκι
Η λάμψη της αστραπής πίσω από το βουνό
μετάφραση Σώτη Τριανταφύλλου



A  Terrible Need




some people simply need to
be unhappy, they'll scrounge it out
of any given situation
taking every opportunity
to point out
every simple error
or oversight
and then become
hateful
dissatisfied
vengeful.

don't they realise
there's so little time
for each of us
in this strange
life to make things 
whole?
and to squander
our lives living
like that
is nearly
unforgivable?

and that
there's never
ever
any way 
then
to recover
all that which will be
thus lost
forever?




Charles Bukowski





για τα είκοσι χρόνια
που κλείνεις
σήμερα







4 σχόλια:

Άιναφετς είπε...

Τρομερός Bukowski!
Κάποιος καλός φίλος έλεγε, πως είμαστε υπεύθυνοι μετά τα 25 μας για τη φάτσα που κουβαλάμε... και με το "φάτσα" εννοούσε το μέσα που αντανακλάται στο έξω!
Και θα συμπληρώσω, πως μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι για την ευτυχία μας!
Χρόνια πολλά στον/στην εικοσάρη/α και εύχομαι να φροντίσει με αγάπη όσο είναι καιρός τη "φάτσα" του/της... ;-)

ΑΦιλάκια Ελευθερία μου, με πολύ αγάπη! <3

Ανταίος είπε...

Τους βλέπουμε καθημερινά γύρω μας, μερικές φορές μπαίνουμε κι εμείς μέσα σε αυτό το λούκι....δύσκολο πράγμα η ζωή, όπως και να΄χει!
Καλή εβδομάδα..

lefti είπε...

Mια χαρά τα έλεγε ο φίλος σου Μαγισσούλα...
Ναι τρομερός και ανεπανάληπτος ο Τσάρλς.
..Έγινε μια μικρή παρενόηση για αυτό που έγραψα κάτω από το τραγούδι,και φταίει ο τρόπος που το έγραψα..
Όπως και νάχει σου στέλνω την αγάπη μου και πολλά φιλιά Στεφανία μου
Όμορφο βράδυ να έχετε :))

lefti είπε...

Όντως τους βλέπουμε γύρω μας, αρνούμαι να μπώ σε αυτό το τριπάκι Ανταίε, εκτιμούσα τη ζωή απο μικρή και ακόμη το ίδιο κάνω, παρά τις δυσκολίες που ο καθένας συναντά στο δρόμο του. Δύσκολη μεν ανά διαστήματα, όμορφη, παράξενη, μαγική δε από την άλλη.
Καλό σου βράδυ :))