Κυριακή, 24 Απριλίου 2016



















Και θα κλείσει ο Απρίλης. Άλλος ένας Απρίλης. Με τον γιο μου να με ρωτά μες το σπίτι για ένα έντομο που έπιασε αν είναι μυρμήγκι ή κάτι σε παραλλαγή μέλισσας αφού διακρίνει κεντρί λίγο πριν το αφήσει να πετάξει και μου λέει θριαμβευτικά μυρμιγκομέλισσα είναι! Κάθε μέρα με ρωτάει ένα εκατομμύριο πράγματα. Ακούραστος. Ασταμάτητα. Γιατί οι άνθρωποι αυτό. Γιατί οι άνθρωποι εκείνο. Γιατί η γη είναι στρογγυλή και πόσο μαγική είναι η ζωή. Γιατί οι άνθρωποι δεν σέβονται την γη που τους φιλοξενεί. Γιατί ο Νίκος ο Δημήτρης ο Γιώργος φέρονται...όπως φέρνονται.. και η δασκάλα του δεν λέει κάτι δεν κάνει κάτι. Τι ωραίες που είναι οι διακοπές και γιατί η ζωή μας όλη να μην είναι διακοπές. Πως γίνεται άλλοτε ο χρόνος να περνά γρήγορα κι άλλες μέρες αργά. Μα του αρέσουν και τα δύο.  Είναι φορές που με πιάνω να τον χαζεύω.  Οι ιστορίες που φτιάχνει. Ο αυθορμητισμός και η ορμή που έχει. Είναι μεγάλη δύναμη τα παιδιά είναι δύναμη σε ατόφια μορφή. Κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.










      Καλή Ανάσταση                   

















Τα μικρά παιδιά δεν φτιάχνουν μύθους γιατί τα παιδιά ζουν απ' ευθείας χωρίς διερμηνείς και μεσάζοντες. Η πραγματικότητα των παιδιών είναι τα παραμύθια μας και η παραμυθία μας για τον χαμένο παράδεισο στην εξορία μας. Μπορούν να αποκρυπτογραφούν τα μαγικά σημάδια του κόσμου γιατί την έχουν την καθαρή όραση που συλλαμβάνει τα άφαντα, ενώ εμείς την χάσαμε με τα χρόνια και με τις γνώσεις. 
Τα παιδιά είναι σοβαρότερα και συνεπέστερα από τους μεγάλους γι' αυτό κι εγώ στο παλιό ζαρωμένο παιδί που απέμεινε μέσα μου προστρέχω όταν είναι να αισθανθώ τα πιο σπουδαία. Ένα παιδί από παλιά κι από βαθιά βγαίνει κι αποφασίζει στις εσχατιές της ζωής μας. Yπάρχει ένα παιδί μέσα μου που ξέμεινε, δεν την ξεχνά την ποίηση των πραγμάτων που χρόνια πριν αντίκρυσε και ζει με την αόριστη νοσταλγία της ανικανοποίητο πια και λυπημένο. 
Γιατί τίποτα δεν συγκρίνεται με την ποιήση των πραγμάτων στην παιδική ματιά, όλα είναι κατώτερά της από δω κι ύστερα.



Τα παιδιά γνωρίζουν για μας περισσότερα απο όσο εμείς για τον εαυτό μας, για το τι συμβαίνει στην οικογένεια, κι ας το κρατούν επτασφράγιστο μυστικό οι μεγάλοι. Ξεχωρίζουν αυτόματα ποιός ξένος είναι καλός άνθρωπος, τις προθέσεις του, την ψυχική του ποιότητα, αγαπούν σπαρακτικά, θυσιαστικά τα σκυλάκια, τα πουλιά, όλα τα ελάχιστα και ασθενή του κόσμου γιατί καταλαβαίνουν την μετοχή τους στην Αλήθεια. 
Και πόσο δύσκολο να θες να διδάξεις στα παιδιά του Παραδείσου τους κανονισμούς της δικής μας κατάστασης, της πτώσης μας. Να τα προσαρμόσεις! Που;....Nα τους αφαιρείς την αγαλλίαση, την έκσταση, κάνοντάς τα όλο και πιο λογικά, συμβατικά λογικά, να τα πονηρεύεις να επιζήσουν. Για να επιζήσουν θα πρέπει να τους μειώνεις και να τους λερώνεις το να ζουν. Να τα κατεβάσεις από το υπέρλογο όπου ταξιδεύουν σαν άγγελοι και να τα προσγειώσεις στον κόσμο που τόσο συμβιβασμένα και μίζερα φτιάξαμε όπως-όπως οι μεγάλοι. Να τους περιορίσεις την απέραντη ύπαρξη σε μια κοσμική άρα υποκριτική ύπαρξη. Ίσως γι' αυτό είναι συχνά μελαγχολικά κι απόμακρα, ίσως γι' αυτό όσο πάνε προς την εφηβεία μας βγάζουν το θυμό τους. 
Μια αχνή αίσθηση εξορίας στο βλέμμα τους ανατέλλει από νωρίς.






Μάρω Βαμβουνάκη

Photographer Unknown








Tο τραγούδι αρέσει πολύ  και στον γιο μου που μου ζήτησε να του πω την ιστορία γιατί δεν καταλάβαινε τα "λόγια", το ταξίδι  να του δώσω μια εικόνα του τι λένε οι στίχοι απίθανο

10 σχόλια:

~reflection~ είπε...

Όποιος ακολουθεί τα παιδιά ζει το αύριο στην καλύτερη εκδοχή του, σήμερα..

lefti είπε...

Tην καλημέρα μου ~reflection~ και να είσαι καλά.
Το να βλέπεις ένα παιδί να μεγαλώνει και μαζί μ'αυτό να μαθαίνεις κι εσύ καθ' οδόν όμορφο..αγάπη χρειάζονται κι ενδιαφέρον.
Φιλιά και ευχές για ψυχική ανάταση

mahler76 είπε...

Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα Λέφτι μου. Και να το περνάς πάντα όμορφα με τις μαγικές απορίες του μικρού σου :)

Άιναφετς είπε...

Σ' έχασα για λίγο απ΄το blogging Ελευθερία μου, αλλά δεν σ' έχασα απ΄ αυτό μας κρατάει μαζί... και μπορεί να είμαι γιαγιά, το παιδί μέσα μου καλά κρατεί!
Ευχή γιορτινή:
Καλή πρωτομαγιά, με ανοιξιάτικη διάθεση!
Το τραγούδι, που δεν γνώριζα εξαιρετικό!
Να μου φιλήσεις τον γιο σου, έχει ακόμα πολλά να σου μάθει! ;-)
ΑΦιλάκια με πολλά χαμόγελα καρδιάς! <3

lefti είπε...

Kαλό μήνα Μάλερ και ελπίζω να πέρασες κι εσύ όμορφα, έλειπα γι αυτό και η απάντηση με χρονοκαθυστέρηση ;-)
Tην καλημέρα μου και φιλιά :))

lefti είπε...

Καλό μήνα Στεφανία μου :)) Σε ευχαριστώ για τις ευχές σου, ελπίζω να πέρασες κι εσύ όμορφα, ναι χάθηκα από το blogging η αλήθεια να λέγεται αλλά το τελευταίο τρίμηνο και βάλε αρκετά βεβαρημένο.. ( τώρα που το λέω το 3μινητο ήταν εξάμηνο πλάκα πλάκα ) όμως όσο απαιτητικό κι αν ήταν, το παιδί που καλά κρατεί μέσα μου με βοήθησε να μην το βάλω κάτω. Και όχι εμείς δεν χανόμαστε..
Ο τζιτζιφρίγκος που μεγαλώνει και με εκπλήσει όμορφα πέρασε πολύ καλά στις διακοπές του και τα φιλιά του τα 'δωσα λέγοντας του πως του τά στειλε μια Μαγισσούλα..
Να είστε καλά, ΑΦιλιά Πολλά από καρδιάς!

Mia Petra είπε...

Καλημερούδια και φιλιά αισιόδοξα, για έναν καλό μήνα κι ένα καλό καλοκαίρι :)

lefti είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ Πετροκόριτσο :)))
Να είσαι καλά και καλό μήνα επίσης
Φιλιά και όμορφο απόγευμα να έχεις

Yannis Politopoulos είπε...

Κι η ζωή σας μία ανάγνωση μοιάζει, όμοια ενδόμυχων ενοράσεων. Καθώς στην ηλεκτρονική εκδοχή σας αναζητάτε την ιδεώδη περιγραφή της σκέψης, η οποία δύναται να ενοποιήσει την τριμερή ζωή σας.

Γιάννης Πολιτόπουλος

lefti είπε...

H αλήθεια να λέγεται, μου ακούστηκε περίεργα αυτό περί τριμερούς ζωής και ενοποίησης για τον απλό λόγο πως δεν θεωρώ και δεν βιώνω έτσι την ζωή μου. Ούτε αναζητώ την ιδεώδη περιγραφή...Γράφω πράγματα που αισθάνομαι, καταγράφω
καταστάσεις πραγματικές ή απλά παραθέτω αποσπάσματα συγγραφέων που με εκφράζουν συνοδευόμενα από αγαπημένα τραγούδια και φωτογραφίες.Αν και τον τελευταίο χρόνο δεν αναρτώ συχνά.
Την καλημέρα μου κύριε Γιάννη Πολιτόπουλε και όμορφο Σαββατοκύριακο να έχετε :))