Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2018
















Ιστορία 21 λέξεων                                  



                                      




Mαθητής μου το 'γραψε.                               
Πέρσι                                            
Μου το 'πε φέτος                                   
Ερωτευμένος με τη Χριστίνα                           
που έφυγε                                         
για Αυστραλία                                      
με τους δικούς της                                










Εύχομαι
Υγεία
Εσωτερική ηρεμία
Aγάπη

                                              



Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2018








Jeff Buckley - Grace













Grace is what matters in anything-especially life, especially growth, tragedy, pain, love, death. That's a quality that I admire very greatly. It keeps you from reaching out for the gun too quickly. It keeps you from destroying things too foolishly. It sort of keeps you alive. 

Jeff Buckley
Taken from archive footage
aired  in the 2004 documentary
Amazing Grace: Jeff Buckley




Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018














Bent Y's                              
                         











You will feel a
pendulum
swing 
within you,
favoring one 
direction or
another.
And that is 
your answer.
The answer is
always inside
your chest.
The right choice
weighs more.
That's how
you know.
It causes you to
 learn in its direction.

Unknown author










 https://youtu.be/lbnuusfXVV4                          





Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2018
















Μονολίθι  2018                                                                









πριν λίγες μέρες έπεσε στα χέρια μου ο δίσκος Οnce In A Lifetime, αξιοθαύμαστα πράγματα γίνονται
στη μικρή επαρχία,διαμαντάκια τα όσα περιέχει - η ίδια διαπίστωση όπως και τότε 
όμορφος ήχος, ωραίa δουλειά, στίχοι 



η ανάμνηση
διάθλαση φωτός
στροβιλίζει
αόρατα


ο Α ψηλώνει, έφηβος πλέον, χαίρομαι να τον παρατηρώ, να τον χαζεύω
του άρεσε - γονίδια βλέπεις, πως να ξεφύγει
πριν  λίγες επίσης μέρες έπεσε στα χέρια μου ένας νέος δίσκος Α Lovely Life To Live από Jools Holland και Μark Almond
δύσκολες ερωτήσεις βάζει ...μονίμως, θαρρώ καλά τα πάω μέχρι στιγμής
μερικές φορές μου θυμίζει εμένα
του άρεσε κι αυτός, με συγκίνησε με όσα είπε
έξι χρόνια ακόμη σκέφτηκα ακούγοντας τον Μαρκ
η απορία
βάθος κήπου
καρτ-ποστάλ
το αερόστατο
ανεβαίνει


σου μοιάζει τόσο μα είναι  τόσο διαφορετικός
θα ήσουν πολύ περήφανος
και φτάσαμε αρχές Δεκεμβρίου χωρίς να το καταλάβω, κι απ' την άλλη, μια χαρά το κατάλαβα :-)
παράξενο; διόλου
Φέτος σε σχολεία εντός
καλό διάλειμμα μετά τα εκτός των τελευταίων ετών
η Όλγα παντρεύτηκε πρόσφατα, απλή,λιτή, ολιγομελής σύναξη, όμορφη τελετή
στη Κρήτη
λέγαμε τόσα για αυτό το νησί, θυμάσαι;
αίνιγμα
οι λέξεις
αχνίζουν














Dancing sheweed                                       






Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018






















There is one spectacle grander than the sea, that is the sky; there is a spectacle grander than the sky, that is the interior of the soul


Victor Hugo




Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2018





















                                     There's a certain Slant of light...                 
                








                                                          https://youtu.be/vIk2CGUTPr0                                                                  




Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2018













                                            ripples in time                                                        









Ι



Εκεί που αναρωτιέσαι για πράγματα που πρώτη φορά
αντικρίζεις
για πράγματα χιλιοειπωμένα που έχουν πια περάσει
για πράγματα που ξαφνιάζουν κι ας γίνονται κάθε μέρα
για πράγματα που έλεγες δεν θα συμβούν ποτέ
και τώρα συμβαίνουν μπρος τα μάτια σου
γι' άλλα που επαναλαμβάνονται μ' ελάχιστες παραλλαγές
για πράγματα που πουλιούνται μόλις πιάσουν
κατάλληλη τιμή
για πράγματα που σάπισαν με το πέρασμα του καιρού
ή που ήσαν σάπια απ' την αρχή και δεν το έβλεπες
εκεί που απορείς για πράγματα που μπόρεσες να κάνεις
για πράγματα σοβαρά ή ανόητα που ρίσκαρες τη ζωή σου
για πράγματα σημαντικά που τα κατάλαβες αργότερα
για πράγματα που τα φοβήθηκες κι απέφυγες
ν' αναλάβεις
για πράγματα που προγραμμάτισες και δεν σου βγήκαν
γι' άλλα που τα σχεδίασαν άλλοι και βγήκαν διαφορετικά
για πράγματα που σου έτυχαν χωρίς να τα περιμένεις
για πράγματα που μόνο τα ονειρεύτηκες
και κάποτε, μία στις χίλιες πραγματώθηκαν...

Εκεί απάνω σε βρίσκει η ποίηση





Τίτος Πατρίκιος
Σε βρίσκει η ποίηση






Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2018



















I felt once more how simple and frugal a thing is happiness: a glass of wine, a roast chestnut, a wretched little brazier, the sound of the sea.
Nothing else.



Nikos Kazantzakis
Zorba the Greek













Τρίτη, 21 Αυγούστου 2018









  Late afternoon colours-                      





Kι ένα χρόνο μετά συναντιέμαι με τον Κοσμά
ένα χρόνο... στην ίδια μικρή πόλη κι δύο 
παλεύοντας με χιούμορ, υπομονή, επιμονή  
-όμορφη κι έτσι η ζωή
~συνάντησα τον Δημοσθένη, με ρώταγε για τον Χρήστο, για σένα, θέλει να σε γνωρίσει
-Χμ!..βρίθει μπλάκ χιούμορ η ζωή
~όμορφη όμως κι έτσι
κι ανάμεσα στους καφέδες και τις κουβέντες θυμηθήκαμε το παρακάτω των make believe

https://youtu.be/Mbpwxk_NgGU
https://www.discogs.com/Make-Believe-Leave-Me-Alone-Mess-Goes-On/release/684125
και που ήταν ο καθένας μας το '94 
μα και το 2010 - my sense of humour
he didn't find it lame 
-αν μη τι άλλο, ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς



κι ο Αύγουστος δεν έχει τελειώσει ακόμη


https://youtu.be/8zMwA8DaIbg








Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018





ΒΟΛΒΟΙ




Ελαφρόπετρες

τα ποιήματα

γυαλίζουν τους φακούς των περαστικών

Δεν κυνηγούν την τροφή τους σε στομάχια χορτασμένων

Συναγελάζονται σε θερισμένους σιτοβολώνες

Χτίζουν τις φωλιές τους στο ράμφος των πουλιών

Θωρακίζουν τους ανήμπορους

Ξεσκεπάζουν ατσαλάκωτους υποκριτές

Σε υποβολιμαία γιορτή

Τα ποιήματα ζυγίζουν το βαμβάκι

Ατσαλώνουν τον σίδηρο

Έχουν στραμμένα τα κύτταρά τους στο ηλιοβασίλεμα

Για κάθε πλάσμα που αναπνέει

Δίχως αυγή δεν ερωτεύονται

Ζουν δίχως σώμα

Είναι βουρκωμένα

τα ποιήματα

Κυνηγούν

Τα παιδιά το καλοκαίρι

Λιγοστεύουν μαρτυρικούς σταυρούς

Εκεί που θάβονται

Ξεπηδούν μαργαρίτες

Βολβοί ιδεών

τα ποιήματα




Φεβρουάριος 2018





Μ Α Κ Ρ Ι Α    Α Π ΄   Τ Η Ν     Ι Θ Α Κ Η


                    Σωτήρης Νούσιας
                     ΠΟΙΗΜΑΤΑ








Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018











The Idea of Order at Key West 



She sang beyond the genius of the sea.
The water never formed to mind or voice,
Like a body wholly body, fluttering
Its empty sleeves; yet its mimic motion
Made constant cry, caused constantly a cry,
That was not ours although we understood,
Inhuman, of the veritable ocean.

The sea was not a mask. No more was she.
The song and water were not medleyed sound
Even if what she sang was what she heard,
Since what she sang was uttered word by word.
It may be that in all her phrases stirred
The grinding water and the gasping wind;
But it was she and not the sea we heard.

For she was the maker of the song she sang.
The ever-hooded, tragic-gestured sea
Was merely a place by which she walked to sing.
Whose spirit is this? we said, because we knew
It was the spirit that we sought and knew
That we should ask this often as she sang.

If it was only the dark voice of the sea
That rose, or even colored by many waves;
If it was only the outer voice of sky
And cloud, of the sunken coral water-walled,
However clear, it would have been deep air,
The heaving speech of air, a summer sound
Repeated in a summer without end
Αnd sound alone. But it was more than that,
More even than her voice, and ours, among
The meaningless plungings of water and the wind,
Theatrical distances, bronze shadows heaped
On high horizons, mountainous atmospheres
of sky and sea.

                       It was her voice that made
The sky acutest at its vanishing.
She measured to the hour its solitude.
She was the single artificer of the world
In which she sang. And when she sang, the sea,
Whatever self it had, became the self
That was her song, for she was the maker. Then we,
As we beheld her striding there alone,
Knew that there never was a world for her
Except the one she sang and, singing, made.

Ramon Fernandez, tell me, if you know,
Why, when the singing ended and we turned
Toward the town, tell why the glassy lights,
The lights in the fishing boats at anchor there,
As night descended, tilting in the air,
Mastered the night and portioned out the sea,
Fixing emblazoned zones and fiery poles
Arranging, deepening, enchanting night.

Oh!  Blessed rage for order, pale Ramon,
The maker's rage to order words of the sea,
Words of the fragrant portals, dimly-starred,
And of ourselves and of our origins,
In ghostlier demarcations, keener sounds.



Wallace Stevens
1879-1955