Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012



Σκιές περνούν δίπλα σου

Τις βλέπεις

Στο ημίφως
πλανώνται
 
Σου ψυθιρίζουν
Σκοπούς
μαγικούς

Μα εσύ δεν τις φοβάσαι

Χαμογελάς
Και χορεύουν
μαζί σου

Οι ψίθυροι στο μυαλό
σταματούν

Αόρατη ανακωχή
Εκρήξεις χρωμάτων

κι η καρδιά
ανασαίνει μυρωδιές
Γιασεμιού και αρμύρας

Σε μια παραλία

που ο ήλιος βρήκε
τον ορίζοντα απροετοίμαστο

Για εκείνο το
βαθύ κόκκινο

κι εσύ βουτάς
στη πορφυρή θάλασσα

σα μικρό παιδί
που του χάρισαν
το πιο όμορφο παραμύθι.




4 σχόλια:

Ξωτικό της πόλης είπε...

χάνομαι στο παραμύθι γίνομαι ένα με τον ορίζοντα και το γλυκόπικρο σου χαμόγελο το κρατώ φυλακτό μέχρι να ξαναγυρίσω...
το αγάπησα και αυτο :D
κάνε εσύ μια ευχή για αυτήν την εβδομάδα και θα βάλω και την δική μου πίστη για να βγει αληθινή :)

lefti είπε...

Σε ευχαριστώ Ξωτικό :)
( καλή εξερεύνηση...μέχρι να ξαναγυρίσεις! )

Eυχή ε; Xμμμ...
Αυτή που έκανα πάντα,να είμαστε καλά,όλοι.
Καλό σου βράδυ :)

Νimertis είπε...

Σε μια παραλία

που ο ήλιος βρήκε
τον ορίζοντα απροετοίμαστο

υπέροχο φίλη μου lefti...

αισθαντική γραφή με όλη την εσωτερική σου αναπνοή... λες και η πέννα ήταν από το μεταλλείο του είναι σου... να'σαι καλά...

lefti είπε...

Σε ευχαριστώ Νημερτή...(και... (ω) ναι...κοκκίνισα...)
Όμορφο απόγευμα να έχεις!
:)